Amgen Tour of California (ATOC)

De reis & eerste dagen
Precies een week geleden op maandag ochtend vertrok ik, samen met de ploegleider, mechanieker en verzorger, vanaf Schiphol naar San Francisco. Diezelfde dag, maar dan 15 uur later,  reden we nog 5 uur met de auto naar onze eind bestemming ’Lake Tahoe’. We arriveerden gelukkig net voor het donker waardoor we nog konden zien in wat voor mooie omgeving we verbleven. We waren op dat moment al zo’n 26 uur wakker dus we wilden even snel wat eten en eigenlijk zo snel mogelijk naar bed. In het Amerikaanse restaurant waar we terecht kwamen ging het echter allemaal niet zo snel. We kregen met alles wat we bestelden 100 keuzes en uitgebreide uitleg over de gerechten en keuzes. Welkom in Amerika, haha!

Om meteen maar in het ritme te komen hadden we de volgende morgen vanaf 9 uur een sponsor dag met Specialized. Samen met een aantal Amerikaanse Specialized ambassadrices en journalisten reden we eerst een kort ritje. Na de lunch hielden we een live Q&A (Questions and Answers) op de Facebook van Specialized. Klik hier voor de link naar deze video.
Later in de middag had ik nog een interview met Voxwomen, wat je hier kunt bekijken. Zij vroegen mij om de week vast te leggen met een polaroid camera, om dat vervolgens op hun Instagram te delen. Een drukke maar gezellige dag!

Woensdag, de laatste vrije dag voordat de wedstrijd begon, maakten we een kort ritje. Omdat Lake Tahoe op bijna 2000m hoogte ligt was dat, hoe langzaam we ook reden, toch niet heel ontspannen. Op zo’n hoogte is er minder zuurstof in de lucht dus ademhalen en herstellen is daar niet zo makkelijk als op zeeniveau.


De wedstrijd
Donderdag; de eerste wedstrijddag van de 4. Een ronde van 117 km met twee relatief korte maar steile beklimmingen op parcours dat verder ook niet bepaald vlak was. Het bleek onderweg dat we inderdaad nog niet helemaal aan de hoogte gewend waren en dat het mede daardoor heel erg afzien was. Toch lukte het ons om 1 en 2 in de etappe te worden en was het meer dan een geslaagde dag. Voor de wedstrijd had ik een interview met Ruby, klik hier om het te bekijken.


Omdat ik de wedstrijd en de hoogte als behoorlijk zwaar ervaren had zag ik wel een beetje op tegen de tweede dag. In de tweede etappe zaten twee langere beklimmingen. Niet een etappe dus waar je je goed kan verstoppen als je je niet helemaal sterk voelt. Aan de andere kant vertelde ik mezelf dat er meer meiden waren die met hetzelfde probleem moesten dealen. Daarnaast lag mijn taak vóór de laatste klim. Ploeggenoten Megan en Anna stonden na dag 1 namelijk één en twee in het klassement, dus het allerbelangrijkste was dat zij zo fris mogelijk en ‘van voren’ aan die klim begonnen. De laatste klim duurde zo’n 13 km. Vermoeid aangekomen bij deze klim was voor mij het enigste doel nog om de finish te bereiken en niet buiten tijd te finishen. Eenmaal over de finish bleek dat Anna samen met een Amerikaanse renster was overgebleven op de klim en tweede was geworden in de etappe.

De Amerikaanse had net genoeg seconden gewonnen op Anna om eerste te staan in het algemeen klassement. Om precies te zijn moesten wij/Anna 3 seconden goed maken op de Amerikaanse.
De derde dag gingen we terug naar zeeniveau; Zuurstof!! Er stond ons een vlakke maar winderige etappe te wachten,  en laten wij Nederlanders daar nou in gespecialiseerd zijn! Het hoofddoel was natuurlijk de drie seconden terugpakken. Dit probeerden we ten eerste door het peloton op de kant te gooien* om zo van de Amerikaanse rijdster af te komen. Doordat de wind niet helemaal goed stond lukte dit niet zo goed. De tweede optie om seconden terug te pakken was door in de tussensprint (waar respectievelijk 3, 2 en 1 seconde verdient kunnen worden) seconden terug te pakken. Dit lukte! We deden een leadout met het hele team en Anna pakte 2 seconden. Met nog één etappe te gaan stond Anna dus op 1 seconde van de winst verwijderd…

De vierde en laatste dag. Een criterium ronde van 3,5 km die we 20 keer moesten rijden. We moesten ’maar’ één ding doen; Anna helpen 1 of meer seconden te pakken. In het begin van de wedstrijd was het het aller belangrijkste dat we niemand weg lieten rijden, omdat die anders mogelijk weg zou blijven tot de tussensprint. Toen we de ronde voor de tussensprint in gingen zaten  met heel het team voorop en waren in het heetst van de strijd behoorlijk in gevecht met het team van de gele trui draagster. Het lukte Anna om 2 seconden te pakken bij de tussensprint en daarmee werd ze met 1 seconde in haar voordeel virtueel leidster in het algemeen klassement. Nadat zij ook nog zonder seconden te verliezen gefinisht was was het officieel!


Het is weer voorbij
Omdat we pas de dag na de wedstrijd terug vlogen hadden we na de wedstrijd nog wat tijd om de overwinning te vieren. Met vieren bedoel ik shoppen in een grote shopping mall, sushi eten met het hele team en proosten op de overwinning met een cocktail.

De dag daarna ging iedereen weer zijn eigen weg en begonnen we aan onze terugreis. Ik heb enorm genoten van de Amerikaanse natuur en cultuur en had graag nog wat langer gebleven. Aan de andere kant is het ook een erg vermoeiende week geweest en zie ik heel erg uit naar mijn rustweek thuis!

Als je vragen of opmerkingen heb, laat het weten in een reactie!

Jip

* aan de kant van de weg rijden waar de wind naartoe gaat, zodat de rensters die achter je rijden niet uit de wind zitten.

Deel:

3 gedachten over “Amgen Tour of California (ATOC)”

  1. Jip wat heb je jullie belevenissen geweldig goed beschreven , het is heel erg leuk om je zo te kunnen volgen!☺😚

  2. Mooi verslag Jip en gefeliciteerd met de prachtige prestatie van het hele team. Leuk zo te kunnen lezen wat jullie allemaal meemaken. Ben nu al benieuwd naar het volgende verslag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *